Sign in to follow this  
Followers 0

อยากขอคำแนะนำในการตัดสินใจค่ะ

1 post in this topic

สวัสดีค่ะ
เข้าเรื่องเลยหล่ะกัน
เนี่ยเป็นปัญหาเพียงไม่กี่อย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับแฟนโดยพื้นฐานรักกันทั้งคู่ค่ะ ตอนนี้ที่เราสัมผัสได้หลังจากเรากลับไทย
มาได้ 4 เดือน แฟนโทรหาเราบ้าง วันเว้นวัน บ้างวันแค่ส่งเมสเสจ 2 ประโยค ถือว่าคุยกันแล้ว ตอนนี้ไปหนัก คืออ่านข้อความช้าไปเลยทั้งที่ทุกทีถึงไม่ตอบก็จะอ่านค่ะ ... เค้าไม่มีผู้หญิงอื่นหรอกค่ะ มันเป็นปัญหาระหว่างนิสัยเรา2 คนจริงๆ 

เพราะก่อนคบกัน เราเคยบอกว่า ขอเรื่องนึงได้ไหม ขอให้ใช้เวลาร่วมกันทุกวันไม่ต้องมากมาย แค่โทรแค่แชร์ เวลาไปไหนก็บอกนะ ซึ่งเค้าทำ วันที่มือถือพังเค้ายังส่งข้อความมาบอกให้ได้ แต่หลังจากเป็นแฟน เรารู้ค่ะ ว่ามันเหมือนรู้จักกันไปแล้ว
เค้าบอกรู้จักกันแล้ว บางวันชีวิตผมไม่มีอะไร ไม่ต้องคุยก็ได้ หลังจากนั้นเลยคุยบ้างไม่คุยบ้าง
และนั้นเริ่มทำให้เราสับสน น้อยใจ บางครั้งก็แอบร้องไห้ เราบอกเค้าไปตามตรง เราคุยกัน 
สุดท้ายก็เป็นแบบเดิม มันเริ่มทำให้เราสองคนไม่ค่อยเข้าใจกัน ความรู้สึกเราเหมือนเค้าไม่แคร์
เราเลยไม่อยากโทรไปหาเค้าด้วย โทรไปเค้าก็ไม่รับ จะส่งมาเป็นข้อความมาแทน
ทั้งๆที่เมื่อก่อนเค้าไปไหน เค้าจะบอกก่อน เราก็เพิ่มความน้อยใจไปอีก จึงเก็บมาเรื่อยๆค่ะ
เรารู้ตัวเองดีค่ะ ว่าการใช้เวลาร่วมกันทุกวัน จะข้อความ โทร หรือเห็นหน้า สำคัญกับเรามากจริงๆ (เพราะรักทางไกล)
และเราโกหกความรู้สึกไม่เป็น มันเริ่มทำให้ใจเราบอบช้ำ และเค้าก็คงรู้สึกทำไมเราพูดไม่รู้เรื่อง
แต่เราไม่พูดเรื่องนี้มาเป็นเดือนแล้วนะคะ ครั้งสุดท้ายเค้าก็บอกว่าเค้ารู้สึกอึดอัด มันกดดันเค้า
อารมณ์เลยยิ่งไม่อยากคุยกับเราไปอีก อันนี้เราก็เข้าใจ เลยเก็บความรู้สึกไว้ในใจ

เราลังเล โทษตัวเอง เราต้องการมากไปรึเปล่า? แฟนกันต้องเข้าใจเค้าสิ เราไม่ได้อยากให้เค้าเปลี่ยนตัวเองนะคะ อยากให้เค้าทำด้วยหัวใจ พอแฟนบอกว่าอึดอัด เราก็ไม่พูดประเด็นนี้อีกเลย ซ้อนไว้ แต่อารมณ์(ชั่ววูบ) กลับคิดว่าแล้วเค้าไม่พยายามเข้าใจเราบ้าง? 
เราก็เลยเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเองแบบ นิ่งไปสะนะ ยอมรับว่าเค้าเป็นแบบนี้ เค้าว่างให้เค้าโทรมาหล่ะกัน แต่ใจเรากลับกลายเป็นอึดอัดแทน 

ขอโทษนะคะที่เขียนยาว เราไม่มีใครให้พูดเรื่องนี้ สิ่งที่เราอยากรู้คือ เราควรยอมรับสิ่งที่เราต้องการ หรือควรยอมรับสิ่งที่แฟนต้องการค่ะ มีใครยืนหยัดในสิ่งที่ตัวเองเป็นบ้าง คืออยากเจอคนที่รักเราด้วยใจ อยากใช้เวลาทุกวันกับเรา เราเป็นคนตรงๆ ไม่อยากหลอกตัวเองด้วย เราควรยอมรับว่าเราสองคนไม่ใช่เพื่อปล่อยกันและกันให้มีอิสระดีไหมค่ะ ก่อนจะเจอเค้า เราตั้งใจจริงๆ อยากเจอคนที่ใช้เวลากับเราได้ ถ้าความคิดส่วนนี้ต่างกันเราควรขอเลิกกับแฟนมันเกินไปไหมค่ะ หรือเราควรปรับตัวยังไงดีเพื่อให้รักนี้มีความสุขทั้งสองฝ่ายค่ะ 

ปล ถ้าเราเยอะ อย่าว่าเราเลยนะคะ เราโดนแฟนเก่าหลอกมา 10 ปี เแล้ววันนึงเราอยากให้ตัวเองมีความสุขบ้างเราเลยมองหาคนที่อยากใช้เวลากับเราจริงๆ แต่ไม่อยากบังคับ อยากให้มาจากใจ เราอ่านในกระทู้เก่ามาเยอะมาก จะมีบางคนที่เค้าเจอแฟนแบบ แฟนโทรหาตลอด ใส่ใจ มันทำให้เรารู้สึกว่า เราควรรอคนๆนั้นดีไหม คนที่ต้องการกัน อยากโทรหากัน ไม่ต้องเปลี่ยนนิสัยใคร

ขอบคุณค่ะ 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0